[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 115 ] وَ لِلَّه الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْه اللَّه إِنَّ اللَّه واسِعٌ عَلِيمٌ ( 115 ) معنى لغات : « فَأَيْنَما » هر كجا . « تُوَلُّوا » از مصدر تولية رو آوردن به چيزى و پشت كردن به آن و حكومت دادن . « فَثَمَّ » آنجا . « وَجْه » سو و جانب و طرف ، و صورت . جهت نزول : در اين آيه مثل آيت پيش موجبات چندى گفته‌اند 1 - عدّه‌اى مسلمان در بيابان تاريك ماندند و قبله را تشخيص ندادند و به چند طرف نماز خواندند بعد معلوم شد هيچيك به قبله نبوده است . چون به پيغمبر عرض كردند چيزى نفرمود تا اين آيه نازل شد 2 - يهود براى قبله اعتراض مىكردند و در جواب آنها اين آيه نازل شد و بعد از مدّتى آيت تعيين قبله نازل شد 3 - براى نماز مستحبّ در هنگام سوارى نازل شده است و در روح البيان است : چون بآيت جلو از منع ذكر خدا در مساجد گفته شده است در دنباله آن اين آيه مىگويد انديشه نداشته باشيد كه همه جا طرف خدا و جانب اوست . ترجمه : 115 مشرق و مغرب ملك خدا است پس بهر كجا رو كنيد همانجا سوى خدا است چه او با گشايش است و دانا [ كه مهر و توان و بىنيازى او را اندازه نباشد ] . سخن مفسّرين : * ( فَأَيْنَما تُوَلُّوا ) * - 115 ابو الفتوح : مسلمانى بديرى رسيد از راهب جاى نماز خواست او گفت : دل پاك كن و هر جا كه خواهى نماز كن . شيخ بهائى « 1 » گفته :

--> ( 1 ) مدرك و كتاب شعر شيخ بهائى پيدا نشد و گويا از افادات بعضى دوستان باشد .